باید چشمانتان را خوب باز کنید . معلول زنان فاحشه را همیشه در کنارشان دیده اید اما به خاطر جامعه ی کوفتی مرد سالاری  آنها با زیرکی همیشه از مرکز ذهن شما به حاشیه گریخته اند و همه ی ما عادت کرده ایم فقط انگشت اتهام را بسوی جنس زن دراز کنیم . گویا این تنها زنان هستند که سود می برند و مردان نفعی را از دست می دهند .
 همیشه در طول تاریخ مردان فاحشه بوده اند که در کنار زنانی چون خود این رابطه ی علت و معلولی را کامل کرده اند . اما همه ی ما با شنیدن نام فاحشه ناخودآگاه ذهنمان به سوی زنی می رود بسیار بدکاره که مرد بی گناهی را به دام خویش انداخته و او را بسوی گناه کشیده است .

 یادم نمی رود روزی را که مرد همسایه ی خودمان را دیدم در ماشینش منتظر سوار شدن دختری بود و در کنار دخترک می راند و قیمتش را زیاد تر میکرد . او که سه فرزند دارد و زنی مهربان چرا ؟ آیا جوابی به جز محدودیت برایش وجود دارد ؟ و همین محدودیت است که پسران جوان را اینچنین چشم چران بار آورده و همین محدودیت است که مردان شهرمان را اینگونه حریص ساخته است .

 آنقدر آزادی جنسی محدود شد که بحران جنسی از راه رسید تا دودمان دین و انسانیت و فرهنگ را به باد فنا دهد. یک روز جرم بیرون ماندن یک تار مو را آنقدر سنگین گرفتند تا امروز دختر ایرانی بین حجاب و بی حجابی و بین برهنگی و پوشش سرگردان بماند. یک روز بین پسر و دختر چادر برزنتی کشیدند تا به امروز هرزگی جنسی تا بطن جنبش دانشجویی رسوخ کند و کار به جایی برسد که دانشجوی فرهنگ ساز و تمدن پرورمان جهت حرکتش را با  آلت تناسلی اش تعیین کند. بیایید از آنچه هست حقیقتا سخن بگوییم.

فاحشگان شهر ما
مادرانی مهربانند
که هر شب
فرزندانشان را در آغوش می گیرند و می بوسند
فرزندانشان می دانند کبودی های تن مادرشان
از کجاست
اما نمی پرسند
می دانند اگر مادرشان نبود
هر شب
باید گرسنه به خواب می رفتند
آنها مادرشان را دوست دارند